Samþykkt með fjórum atkvæðum fulltrúa Samfylkingar, Framsóknar, Pírata og Viðreisnar gegn þremur atkvæðum Sjálfstæðisflokks.
Fulltrúar Samfylkingar, Framsóknar, Pírata og Viðreisnar leggja fram svohljóðandi bókun:
Ekki stendur til að leggja brennur af, heldur fækka þeim. Ástæður fyrir þeirri tillögu að fækka brennum úr 10 í 6 grundvallast fyrst og fremst í beiðnum frá slökkviliði, lögreglu og heilbrigðiseftirliti þar sem talin er standa ógn af þeim brennum sem hafa verið við lýði vegna mismunandi ástæðna eins og nálægðar við byggð, umferðaröryggis og neikvæðra staðbundinna umhverfisáhrifa. Að sama skapi er staðan sú að kostnaður við brennur er töluverður en einungis kostnaður við förgun er um 20 mkr og svo er það kostnaður við aðra þætti eins og efnivið og mönnun. Í erfiðu fjárhagslegu umhverfi er eðlilegt að horfa í hverja krónu, sér í lagi þegar athugasemdir frá viðbragðsaðilum liggja fyrir. Vegna staðla sem fyrir liggja þarf nú að kaupa efni í brennuna frekar en að nýta eitthvað sem fellur til við framkvæmdir. Það hefur sömuleiðis verið erfitt að manna þessar brennur og umbúnaðurinn er mikill. Hér er verið að fara ákveðna millileið, að mæta gagnrýnum sjónarmiðum og þeirri sterku hefð sem er fyrir brennum um áramót.
Fulltrúar Sjálfstæðisflokksins leggja fram svohljóðandi bókun:
Áramóta- og þrettándabrennur, ásamt tilheyrandi mannsöfnuði, blysförum, harmónikku- og gítarspili, þjóðlegum fjöldasöng, og álfum og öðrum þjóðsagnavættum á áramótum og á þrettándanum, hafa hér á landi, verið órjúfanlegur þáttur hátíðarhaldanna á þessum árstíma, allt frá upphafi þéttbýlismyndunar. Í fjölda hverfa Reykjavíkur á slíkt samkomuhald sér meira en aldar gamla hefð. Það hefur verið kærkomið tilefni til að hitta nágranna og ættingja á þessum tímamótum, ungum sem öldnum mikill gleðigjafi, kynslóð fram af kynslóð, og merkur þáttur í menningarsögu samfélagsins. Þær áramótabrennur sem hér er lagt til að verði aflagðar eiga sér áratuga hefð. Þær hafa gegnt mikilvægu menningarhlutverki, eru fjölskylduvænir viðburðir sem stuðla að samheldni íbúa og jákvæðum hverfisanda. Sú ákvörðun að leggja af áramótabrennur verður ekki réttlætt með manneklu hjá Reykjavíkurborg, sem aldrei hefur haft fleiri starfsmenn en einmitt nú. Auk þess var það ákvörðun borgaryfirvalda að safna í bálkestina, en til margra áratuga var það samvinnuverkefni íþróttafélaga og íbúanna sjálfra, þó opinberir aðilar sæju um eftirlit. Vel mætti taka aftur upp þá verkaskiptingu. Sú fráleita ákvörðun borgaryfirvalda að afleggja umræddar brennur án nokkurs samráðs við íbúa eða íbúasamtök, er aðför að grónum hefðum í skemmtanahaldi borgarinnar um jól og áramót. Við fulltrúar Sjálfstæðisflokksins leggjumst alfarið gegn slíkum áformum.
Áheyrnarfulltrúi Flokks fólksins leggur fram svohljóðandi bókun:
Flokkur fólksins fagnar því að fækka eigi áramótabrennum. Söfnun í brennur hefur oft gengið brösuglega. Hér er um að ræða stórt umhverfismál og mikill kostnaður er í kringum hverja brennu fyrir sig svo ekki sé minnst á þann sóðaskap og rask sem þessum brennum óhjákvæmilega fylgir. Það hefur borið við ef hvassviðri er á gamlárskvöld að allskonar rusl úr brennu haugum borgarinnar hefur fokið út um víðan völl og hverfin í kring.